S.T.A.R.S. Team Forever!!!

ขอแนะนำตัวอีกครั้งนะคะ เรามีสามชื่อ เรียกชื่อไหนก็ได้ ดังนี้...

1. รริน วาโย (ริน)

2. เกศศินีกัญญา ชนะศึกชัย (ฟองคลื่น)

3. มินทรากร อมรินท์ (มิน เรียกมิ้นท์ก็ได้นะเอ้า อันนี้ชื่อผู้ชาย)

ค่ะ หลังจากรู้จักชื่อกันแล้ว เรามีข่าวดีมาบอกว่า ไม่มีชื่อไหนเป็นชื่อ

จริงซักชื่อ (เฮ้ย) คราวที่แล้วสัญญาไว้ว่าจะมาแปะประวัติคาเครุ แต่

คงต้องอธิบายเนื้อหาเกมส์กันซะก่อน ไม่งั้นคงไม่รู้เรื่องน่ะคะ เอาล่ะ

Bloody roar คืออะไร???

มันคือเกมส์เพลย์เกมส์หนึ่ง จะอธิบายทีละภาคเลยนะคะ

ภาค 1 ปฐมศึก

เริ่มเรื่องนี้มีอยู่ว่า มีมนุษย์จำพวกหนึ่ง ตั้งแต่โบราณกาลมาแล้ว ไม่ว่าจะมี

เชื้อสายใด หากพรหมลิขิตได้กำหนดมา พวกเขาจะได้รับพลังที่ทำให้เขา

เป็นครึ่งมนุษย์ครึ่งเดรัจฉาน หรือที่เรียกว่า สัตว์สมิง พวกเขาเหล่านี้สามารถ

ที่จะกลายร่างเป็นสัตว์ได้ จนกระทั่งถึงยุคเฮเซ ณ ประเทศญี่ปุ่น เด็กหนุ่ม

มอปลายนาม โอกามิ ยูโก อายุ 17 ปี พระเอกของเกมส์ ผู้เป็นสมิงหมาป่า

ได้ทำการแก้แค้นบิดาของเขาที่ถูกองค์กรลับ "ไทรอน" ที่ทดลองเกี่ยวกับ

สัตว์สมิง ซึ่งจับบิดาตนไปทดลอง ในตอนท้ายของเกมส์ภาค 1 ยูโกจัดการ

เผาฐานของไทรอนกลายเป็นจุล มีเพียงไม่กี่คนที่เหลือรอดออกมา 

ภาค 2 การต่อสู้ของสัตว์สมิง

ในภาค 2 นี้ ดังเป็นพลุแตก ซึ่งเป็นภาคแรกที่เราเล่น เวลาในเกมส์ผ่านไป

5 ปี โอกามิ ยูโก เติบโตขึ้น และได้อยู่ร่วมกับองค์กร W.O.C (ย่อมากจาก

World Organization for Coexistence แปลว่า องค์กรที่จัดตั้งขึ้นเพื่อ

ความสงบสุขของมนุษย์สมิง ถ้าเอาง่ายๆก็คือ โลกแห่งการอยู่ร่วมกัน) ซึ่งเป็น

องค์กรที่ทำงานเพื่อสันติสุขของเหล่าสัตว์สมิง ในภาค 1 ยูโกเก็บมนุษย์ทดลอง

ที่เป็นเด็กชายอายุประมาณ 9 ขวบ ที่ถูกองค์กรไทรอนกักขังมาเป็นน้องบุญธรรม

เลี้ยงดูจนกระทั่งโตเป็นเด็กหนุ่มน่าัรัก ยูโกเองก็มีแฟนสาวเป็นนางพยาบาลที่ทำ

งานให้ W.O.C ซึ่งเป็นสัตว์สมิงเช่นเดียวกัน ชื่อ โนโนมูระ อลิซ นายพระเอกคนนี้

เลยมีความสุขมาตลอด แต่ปัญหาก็เกิดขึ้น เมื่อน้องชายสุดที่รัก โอกามิ คาเครุ

ถูกศัตรูที่เป็นอดีตคนของไทรอนลักพาตัวไปล้างสมอง จนจำพี่ชายของตนไม่ได้

และยังเปลี่ยนนิสัยจากเด็กหนุ่มไร้เดียงสามาเป็นอำมหิตและทารุณ สุดท้ายยูโกก็

สามารถเซฟให้น้องชายตัวเองกลับมาได้สติ แต่ปัญหายังไม่หมด ศัตรูชื่อ เฉินหลง

ปรากฏตัวขึ้น คงไม่มีปัญหาอะไรมากนัก ถ้าเฉินหลงไม่ได้เป็นตัวโคลนของ ลอง

เพื่อนสนิทของยูโกที่เก่งกาจและแข็งแกร่ง และหน้าตา+ความสามารถยังเหมือน

กันทุกประการ ในตอนท้าย เฉินหลงได้ฆ่าตัวตายด้วยการควักหัวใจตัวเอง และ

ภาคสองก็ได้จบลงไปอย่างดังระเบิด

ภาค 3 อันบอร์น

ภาค 3 เป็นเหตุการณ์หลังภาค 2 ประมาณ 1 ปี ยูโกเป็นหัวหน้าหน่วยของ

W.O.C เต็มตัว เขายังอยู่กับน้องชายและเพื่อนฝูงตามปกติ แต่แล้ววันหนึ่ง

มีชายหนุ่มคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น ชายหนุ่มชื่อว่า "ซิออน" ดูเหมือนเขาจะไม่

เป็นมิตรนัก สายตาของซิออนมุ่งร้ายผู้อื่นตลอดเวลา และเมื่อความจริงปรากฏ

ซิออนมีพลังของสิ่งที่เรียกว่า "อันบอร์น" อยู่ในร่างกาย และยังมีฝีมือร้ายกาจ

พวกยูโกถึงกับล้มพับเมื่อประมือด้วย แต่ท้ายที่สุด ซิออนก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้

และมีควันสีดำล่องลอยออกมาจากตัวเขา เมื่อซิออนได้สติ เขาก็มีสีหน้าเปลี่ยน

ไป และเล่าเรื่องราวก่อนที่อันบอร์นจะเข้าครอบงำเขา...และเขา...เคยฆ่าใคร...

ภาค Extreme 

นับว่าเป็นภาคพิเศษที่ต้องเล่นใน X BOX ยูโกและผองเพื่อน (เรียกซะโบราณ)

เดินทางไปเข้าร่วมแข่งขันการต่อสู้ของสัตว์สมิงที่อินเดีย ซึ่งจัดโดยเจ้าชาย

โครนอส ออร์มาร์ ผู้ตกเป็นเหยื่อของไทรอน (ไทรอนยังไม่ยอมตายอีก) โดย

พวกยูโกมีจุดมุ่งหมายเพื่อตรวจสอบเรื่องราวของการทดลองของไทรอน และ

รับรู้เรื่องราวของ เจ้าชาย โครนอส ออร์มาร์...

ภาค 4 ภาคที่ทำร้ายจิตใจแฟนๆมากที่สุด (เจือกไม่มีออกมาต่อ จบเห่)

ภาคสุดท้ายของเกมส์นี้ ฮัดสันทำร้ายจิตใจมากกกก =[]= อ๊ากกกกกก

ทำไมไม่มีต่อ! คาเครุหาย!!!! โฮววววววววววว T[___________]T

ช่างเหอะอธิบายต่อ (ง่ายจัง) ภาคนี้เนื้อหาไม่ค่อยน่าสนใจเท่าไหร่นัก

กล่าวถึงอันบอร์นที่ทำให้สัตว์สมิงคลุ้มคลั่ง ซิออนในภาคนี้กลับมาถูก

อันบอร์นเข้าสิงอีกครั้ง จึงกลายเป็นคนเลวอีกครั้งเช่นกัน ในภาคนี้ จำนวน

ผู้เสียชีวิตในญี่ปุ่นมากขึ้นอย่างต่อเนื่อง และยูโกเป็นผู้พบสาเหตุนั้น ซึ่งก็คือ

พลังของอันบอร์นที่แผ่ซ่านไปทั่ว สัตว์สมิงด้านมืดที่หลับใหลในตัวมนุษย์

หลายๆคนตื่นขึ้นมา ทำให้คนเหล่านั้นถูกสัตว์สมิงด้านมืดควบคุม และสังหาร

คนอื่นอย่างสนุกสนาน ฉากจบของภาคนี้อธิบายไม่ถูกนัก ขอตัดไปเลยแล้วกัน

เนื่องจากไม่มีภาค 5 มาต่อ แฟนๆจึงเริ่มถดถอย สุดท้ายเหลือเราคนเดียว T^T

อันที่จริงเรามาบ้าหลังจากคนอื่นเขาเลิกบ้าไปแล้ว เฮ้อ~ ปลงชีวิต อ้อ ข้อมูลจาก

เว็บพี่พีแอลจัง http://bloodyroar.exteen.com/20051015/br-2  ค่ะ วันนี้แค่นี้

ก่อนนะคะขอตัวไปนอนก่อนเน้อ เม้นๆๆ ^_^

edit @ 30 Aug 2010 22:16:46 by 小泉 リン [koizumi rin]